Net wel (D1)!
Dames 1 is kampioen! In een zenuwslopende wedstrijd wist het team de monsterscore te behalen die nodig was om ABC 1 toch nog voorbij te streven. Na een seizoen van zestien wedstrijden hebben beide ploegen 38 punten, maar heeft Primo een saldo dat net iets beter is dan de concurrent: +282 om +279.
Net niet (H7)...
De interne competitie is al sinds jaar en dag de afsluiting van het volleybaljaar van Primo, maar dit jaar konden vijf herenteams ook gedurende het seizoen al van een soort interne competitie spreken. Als gevolg van de fusie tussen Primo en Natlab speelden H2 en H3 twee onderlinge wedstrijden, waarbij H3 nipt als winnaar uit de bus kwam. In de derde klasse waren zelfs drie Primoteams ingedeeld, en dat betekende maar liefst zes derby's die bepalend zouden zijn voor het interne kampioenschap. In het najaar bleek dat H5 zijn zinnen had gezet op deze officieuze prijs, het won zowel met 4-0 van zowel H6 als H7. De terugwedstrijden waren wat lastiger, maar leverden nog steeds vijf punten op.
De onderlinge wedstrijden tussen H6 en H7 eindigden allebei in 2-2, met wisselende kansen voor beide teams. in de tweede wedstrijd, die plaatvond in de voorlaatste wedstrijdronde, won H6 de vierde set nadat H7 vier matchpoints had laten liggen. En dat ene enkele gemiste puntje kwam H7 toch wel duur te staan. Niet alleen eindigde het nu als derde in de onderlinge competitie; het had ook tot gevold dat de ploeg een week later zou degraderen. Nu was niet iedere speler er rouwig om, om een klasse lager ingedeeld te worden, maar liever had men dat via een verzoek aan de competitieleiding gedaan, dan via rechtstreekse degradatie.
Door het 2-2 gelijkspel had H7 namelijk een punt voorsprong op ABC 3, en dat met nog een wedstrijd te gaan. Onze heren verloren op woensdag ondanks zeer verdienstelijk spel van de oppermachtige kampioen Tamar, waarna ABC 3 een dag later in de Genderbeemd moest aantreden tegen Primo 5. het lot van Primo 7 lag dus in de handen van Primo 5. En dus waren enkele spelers van H7 slechts in burgerkleding op de trainingsavond aanwezig, duimend voor een 4-0 zege van H5. Aanvankelijk leek H5 een makkelijke avond te krijgen, 9-0 voor in de eerste set, maar daarna bood ABC meer weerstand. Nadat H5 de eerste twee sets gewonnen had werd een matige start in de derde set H5 en vooral H7 fataal: ABC sleepte deze set binnen en had aan dat punt genoeg, omdat het een beter puntensaldo kan overleggen dan Primo 7. Zestien punten uit zestien wedstrijden is zeker niet onverdienstelijk, maar onze heren konden de ontsnapping van vorig seizoen dus net niet herhalen.
Gefnuikte ambities
Voorjaar 2026 was er plots een opvallende kentering in de resultaten van H2 te zien: vier opeenvolgende overwinningen en een prachtig gelijkspel tegen de latere promovendus Tamar hadden ons in de stand tot in de middenmoot gebracht en hadden ons gesterkt in de gedachte dat er na de zomer nog veel moois te wachten zou staan. Ook de competitieleiding was onze opmars opgevallen: we werden uitgenodigd om een klasse hoger te gaan spelen. Slechts een van ons vond dat een goed idee, en dat was een speler die een overstap naar een ander team zou maken. Dus sloegen we het aanbod toch maar af, net als de vijf ploegen boven ons eerder hadden gedaan. Maar die zegereeks was echt en als je dan toch gaat dromen, waarom zouden we dan niet voor het kampioenschap gaan? Eenvoudig zou het niet worden, Aan de voorbereiding heeft het niet gelegen: het teamgevoel werd op allerlei sociale manieren versterkt. Hooguit hadden we wat vaker samen kunnen trainen.
De eerste twee wedstrijden gingen verloren, maar dat waren ook naar verwachting meteen de twee sterkste opponenten, en door wat kleine blessures hadden we problemen om een volledig team op de been te brengen. Dat kampioenschap was eigenlijk ook wel wat te ambitieus, maar kwalificatie voor het bekertoernooi, dat moest toch nog kunnen. En inderdaad, in de uitwedstrijd tegen MVC de Hangar toonden we tekenen van herstel, 2-2.
Er volgden wat verkoudheidjes, de kleine blessures bleken toch wat hardnekkiger dan verwacht en toen viel er ook nog eens iemand van de fiets, zodat we tegen VC Aalst en VVC Best steeds maar een punt haalden. Vervolgens bleek promovendus Riethoven een verdraaid sterk team te hebben en vergaten we ons te belonen tegen heren 3, waar een gelijkspel na een moeizame start zeker mogelijk was geweest moesten we een 3-1 nederlaag verwerken. Kortom, tegen Kerst stonden we onderaan. Ach, dat bekertoernooi, dat kwam toch nooit goed uit, maar we konden best nog wel vierde worden. Want de tweede seizoenshelft, dat was al jaren onze sterkte.
In de return tegen VVC Best zou het dan ook pas echt beginnen. Inderdaad speelden we daar een prima eerste set, die we door een tactische wissel aan hun kant en nog wat onbegrijpelijke oorzaken toch met 25-23 verloren, waarna we er ondanks een handvol fanatieke supporters de rest van de wedstrijd niet meer aan te pas kwamen. Grieperig wisten we VC Aalst daarna net nog een punt te ontfutselen. En herstellende toonden we veerkracht in de inhaalwedstrijd tegen vv Rooi. We konden nog boven H3 eindigen!
Maar het gelijkspel tegen Rooi bleek een uitzondering, de volgende drie wedstrijden gingen kansloos verloren. H3 inhalen zou niet meer lukken, maar een zesde plaats was in theorie nog mogelijk. Echter, nadat we in Riethoven (aangekondigd als "Primo-jongens") weer een nederlaag hadden geleden was achtste nog het hoogst haalbare. We hadden zeven punten achterstand op MVC de Hangar, dat ook nog een paar wedstrijden in te halen had. De onderlinge wedstrijd, thuis in de Genderbeemd, daar moest het gebeuren!
Gedesillusioneerd, weggeserveerd en gedegradeerd stapten we anderhalf uur later het veld af. H2 zou H3 worden, dat was eerder al langer duidelijk, maar nu zou het dus ook nog de stap naar de 2e klasse gaan maken. Veerkrachtig zagen we er al snel het positieve van in. Eindelijk eens wat andere gezichten, een derby tegen H4, het weerzien met Sven in Son en wie weet weer eens een wedstrijd winnen. In de kantine kwamen de praatjes snel weer terug, en tegen H3 speelden we een week later bevrijd van alle zorgen eindelijk weer een goede wedstrijd. Al paste het wel bij het seizoen dat we ondanks vier matchpunten niet verder kwamen dan 2-2.
Net-na-carnaval...
Had je al eens gehoord van de East-of-Elbanians? Nee? De term Kaaskoppen zal wel herkend worden, maar zie je de link met de Diepe wateren, Formozianen, Red feet en Blauwvingers? En wie of wat zijn nou toch Sjengers?